24 december - Kerst met een deukje

Het is kerstavond 2012. De kinderen liggen inmiddels op bed en wij gaan een rustige avond thuis tegemoet.
Vorig jaar was dat heel anders. De kuur die Lizzie kreeg viel precies tijdens de kerstdagen en zo waren we deze dagen op F8noord in het AMC.
In totaal waren er 6 kinderen. 3 In de de boxen en 3 op kamer 210, beter bekend als de peuter/kleuterzaal.

Eerst op 23 december waren het maar 2 kindjes, Lizzie en Danylo. Lekker rustig. Iets later kwam er nog heel schattig klein meisje bij, in een snoes van een tijgerpakje. Hoe schattig ze ook leek, het was direct gedaan met de rust. De kleine dreumes was niet verheugd met het feit dat ze weer in het ziekenhuis was en weer witte jassen om haar heen had. Dat liet ze weten, en hoe!
Nooit gedacht dat een klein meisje zo kon schreeuwen, tot wanhoop van haar moeder. Later belde Joost, hij schrok van het geluid op de achtergrond en zei dat ik om een box moest vragen. Maar alleen op een box met kerst is ook niet gezellig en Lizz had er al geen last meer van..ze lag te slapen met een koptelefoon op...

Later die avond, toen de gordijnen om de bedden gesloten waren werd ze wat rustiger en eindelijk leek het erop dat ze sliep. Het was stil. Ik hoorde haar moeder de zaal uit glippen om eindelijk naar huis te kunnen bellen. Het duurde niet lang voor ik wat gerommel hoorde achter het gordijn.
De kleine meid had de iPad van haar moeder van het nachtkastje gepakt, en binnen 'no time' op youtube een nieuwe aflevering van Bumba gevonden...volume op standje aller hardst. 2 jaar oud, kun je het je voorstellen?!
Het werd een kort nachtje, vooral voor haar moeder..

De dag voor kerst leek het wat beter te gaan, overdag luisterde ze graag naar Shakira's 'WakaWaka', op de iPhone van haar moeder. Haar armpjes gingen driftig heen en weer vanuit de buggy waar ze in zat.
Kerstavond kwam mijn zwager Bob kerstliedjes spelen op de piano in de speelkamer. Eerst zat ze nog in de buggy, maar al snel stond ze op en liet ze haar heupjes draaien, af en toe raakte ze verstrikt om de infuuspaal.
Het was fijn om iedereen op de afdeling even blij te zien.

De kleine mevrouw kon een draakje zijn, maar toverde uiteindelijk bij iedereen een glimlach van vertedering op het gezicht. Als haar moeder te lang met mij kletste werd ze ongeduldig, omdat duidelijk te maken kreeg haar moeder eerst een flinke pets in haar gezicht..vervolgens zette ze haar liefste glimlach op...ze had haar punt gemaakt.  Ze was de jongste op zaal, en niet een prinses...ze was de koningin. Zoals zij het wilde, zou het gaan. En we vonden het allemaal prima.
Het werd ondanks alles een bijzondere kerst, eentje die we niet snel zullen vergeten. Haar moeder en ik spraken af dat onze meiden het wel zouden redden.

Op 12 december 2012 kregen wij geweldig nieuws over Lizzie, in dezelfde week op 15 december 2012 is Yasmin overleden. Ze is maar 3 jaar geworden. Ze kreeg eindelijk de rust die ze verdiende, na een lange oneerlijke strijd.

Afgelopen zaterdag hebben we afscheid genomen van dit bijzondere meisje. Het was een heel mooi afscheid, maar het voelde hartverscheurend, wreed en hard.
We hoorden hier niet te zijn, niemand hoorde hier te zijn, we hoorden elkaar niet eens te kennen!
Toch ben ik blij dat ik deze bijzondere moeder en haar koningin in haar tijgerpakje met glitterballerina's en lipgloss heb leren kennen.

Wij vieren morgen kerst met een deukje. We zijn blij dat we thuis met elkaar zijn, nog blijer dat het zo goed gaat met Lizzie, maar zijn ook in gedachten bij een familie die het erg zwaar heeft momenteel...

12 december - SCHOON!!!

Waar 12-12-12 voor velen een onvergetelijke (trouw)datum zal blijven, zal deze datum ons ook lang bijblijven. Vandaag mochten we dan eindelijk officieel horen dat Lizzie schoon is. Wauw, en wat voelt dat heerlijk!
Eindelijk weg met die vreselijke onzekerheid omtrent die plekjes in haar longen. Aangezien de CT scan nu al 3 maal exact hetzelfde is, lijkt het onwaarschijnlijk dat het hier om tumoren gaat. Het kan gewoon niet anders dat het om litteken weefsel gaat.
Yes, yes, yes!

Lizzie zelf vond het wel oké. Maar wilde liever weten wanneer ze nou naar de schaatsbaan mocht.
Logisch. Voor haar is het zware traject in april geëindigd en kon ze weer vol gaan genieten van school en vriendinnen. Voor ons begon het pas na april. Vooral na de zomervakantie (na onze 4e vakantie van dit jaar). Toen begon ineens het 'echte' leven weer. Pittig. Ik kan niet anders zeggen. Vind het ook moeilijk om uit te leggen, maar zie het als een soort 'na-schok'.
Lizz deed/doet het super, de wereld draait door en wij stonden nog met 1 been in de kinderkankerhel, en met het andere been op het schoolplein/supermarkt/werk/sociaalleven etc.. Wennen en verwerken.
Ook een reden waarom ik niet veel geblogd heb de laatste tijd.

Nu dan eindelijk het nieuws waar we zo lang op hoopten. We weten dat het nog niets zegt over de toekomst, maar we weten wel dat onze prinses als de beste draken kan doden! En wat zijn we trots!

Farmcamps 

Sneeuwpret

Wanneer mag ik mijn nieuwe schaatsen uitproberen?!?

10 oktober - Sponsorloop KiKa

Gisteren was het dan eindelijk zover. De sponsorloop voor KiKa. Alle kinderen van basisschool Het Startblok waren erg druk geweest om geld in te zamelen. Zelfs meester Geert was voor €400,- extra  bereid zijn baard af te scheren. Wat zal hij het koud hebben nu!

Ook Lizzie had haar formulier goed vol. Door langs de deuren te gaan heeft ze €200,-!! opgehaald!! En na veel 'zeuren' op twitter en facebook (#langlevedesocialmedia) heeft het online sponsoren ook nog eens een dikke €3100,- opgeleverd! WAUW!
Lieve familie, vrienden, kennissen en trouwe volgers op Facebook en Twitter....
ENORM BEDANKT!! We hadden niet kunnen bedenken dat er zoveel mensen een bijdrage zouden doen. Werkelijk hartverwarmend!

Klaar om te gaan

Om 10 uur gistermorgen waren eerst de kleutergroepen aan de beurt, en hoe klein ze ook zijn...ze waren bloedfanatiek! Een dikke 20 minuten rondjes om het schoolplein rennen...super goed!

Daarna waren de groepen 3,4 en 5 aan de beurt. Een rondje om het schoolplein en het kerkplein.
Dus ook de beurt voor Lizz en haar klas.
Ik had zelf eigenlijk verwacht dat ze na 1 of 2 rondjes wel zou stoppen. Het was best een pittig rondje, en haar conditie is nog niet optimaal. Maar mevrouw hield niet op, ze ging maar door!
Uiteindelijk na 6 rondes, toen haar stempelkaart vol was, stopte ze ermee. Ongelofelijk, zeker als je bedenkt hoe ze er een half jaar geleden bij liep. Niet alleen Lizz liep top, ook haar klasgenoten...alle stempelkaarten waren vol! 

Langs de kerk

Volle stempelkaart

Nadat de bovenbouw ook hun rondjes hadden gelopen was het tijd voor het uitreiken van de cheque. Een spannend moment, want nog niemand wist hoeveel er was binnengehaald.
Lizzie en Noah (oud klasgenootje van Lizzie, en sinds dec vorig jaar klaar met een 2-jarige behandeling tegen leukemie) mochten naar voren komen om het bedrag te onthullen. En..tatatatata....
€ 14975,26!!!!
Wat een geweldig bedrag! En dat voor een school met een kleine 400 leerlingen! Helemaal te gek!

kippevel!

Reden voor heel trots zijn en een lach, maar ook voor een traan.
Lizzie en Noah konden wel meelopen vandaag en een mooie check uitreiken, maar Robin kon er helaas niet bij zijn. Hij is momenteel nog heel hard aan het vechten. Zo oneerlijk!


Volgend jaar een nóg groter bedrag en 3 kids die de check uitreiken....Dat is mijn wens..

1 oktober - Sponsoren? Het kan nog!!

Lizz loopt niet alleen de sponsorloop, afgelopen week liep ze zelfs met het sponsorformulier onder haar armen langs de deuren in de straat. Ik kon niet trotser zijn!
En wie kan weigeren als er zo'n stoere meid voor de deur staat? Niemand toch?
Ze heeft zelf al zo'n dikke 100 euro binnengehaald, helemaal top!

Maar ook de oproep op de blog heeft al enorm veel opgeleverd! We zitten al op zo'n kleine 2400 euro! Wat geweldig!

Maar we zijn er nog niet, de sponsorloop is op 10 oktober, dus voor iedereen die nog wil sponsoren....Het kan nog!!
Iedereen mag sponsoren, particulieren, maar zeker ook bedrijven....
We gaan voor een top opbrengst!!

Klik op de volgende link en je komt op de actiesite van Kika.

!!! Lizzie en Het Startblok lopen voor Kika!  

Volg de aanwijzingen en sponsor op deze manier deze geweldige actie! Het maakt niet uit voor welk bedrag, alles is welkom voor zo'n goed doel! En hoe gaaf zou het zijn als er uiteindelijk een mega-groot bedrag bij elkaar wordt gelopen! Het is zo belangrijk!!

(Op de site van KiKa kun je kiezen om 10, 25 of 50 euro te doneren, maar je kan ook gewoon zelf een bedrag kiezen en dat invullen bij 'vast bedrag'. Dit is ook een eenmalige gift en wordt dus NIET maandelijks van je rekening afgetrokken.)

24 september - !!! Lizzie en Het Startblok lopen voor Kika!

Ik heb al eerder verteld dat er bij Lizzie op school momenteel 3 kinderen zitten die het slachtoffer zijn geworden van kinderkanker. Puur toeval, maar belachelijk veel op 1 basisschool.

Daarom heeft de school (chr. Basisschool Het Startblok)  besloten een sponsorloop te organiseren voor Kika. We vinden het natuurlijk een geweldig initiatief, vooral omdat Lizzie ook mee gaat lopen!
Gemengde gevoelens, maar hoe stoer is dat!?!

Alle kinderen lopen minimaal 30 minuten en proberen daar zoveel mogelijk sponsors voor te zoeken.
Ik heb besloten Lizz (en haar schoolgenootjes) een handje te helpen en bij deze een oproep te doen.

Lieve lezers, voor iedereen die ooit heeft gezegd of gedacht heeft graag iets voor Lizzie te willen doen...nu is het moment!

Klik op de volgende link en je komt op de actiesite van Kika.

!!! Lizzie en Het Startblok lopen voor Kika!  

Volg de aanwijzingen en sponsor op deze manier deze geweldige actie! Het maakt niet uit voor welk bedag, alles is welkom voor zo'n goed doel! En hoe gaaf zou het zijn als er uiteindelijk een mega-groot  bedrag bij elkaar wordt gelopen! Het is zo belangrijk!!

(Op de site van Kika kun je kiezen om 10, 25 of 50 euro te doneren. Je kan ook gewoon zelf een bedrag kiezen en dat invullen bij 'vast bedrag', dit is ook een eenmalige gift en wordt dus NIET maandelijks van je rekening afgetrokken.)

24 september - Uitslag scan

Het weekend heeft lang genoeg geduurd. Vanmorgen heeft Joost direct contact opgenomen met het AMC of de oncoloog zo snel mogelijk de uitslag door wilde geven.
Nog geen 5 minuten later werden we al gebeld.

De scan van afgelopen donderdag laat exact hetzelfde beeld zien als de vorige scan. Geen verbetering dus, maar belangrijker...niet verslechterd. Pfff, gelukkig! Die hebben we dan weer binnen.
Maar toch ook een lichte teleurstelling. Nog steeds het woord 'schoon' niet gehoord. De oncoloog gaf aan blij te zijn met deze uitslag. Als over 3 maanden de volgende scan weer hetzelfde laat zien, zou ze beginnen te geloven dat de plekjes misschien toch echt littekenweefsel zijn.
Maar dat is weer 3 maanden verder.

Voor nu gewoon weer verder. Lizz wordt met de dag sterker, volgens de arts alleen maar positief. Mocht nu nog blijken dat er iets mis gaat, zou ze wel weer een nieuwe behandeling aandurven.
Daar gaan we niet aan denken, het is mooi dat Lizz sterker wordt. Mooi omdat ze gewoon een prachtige zesjarige meid is geworden en nu doorgaat voor verjaardag nummer 7. Dat duurt nog wel even, maar toch! 

23 september - De zomer voorbij...

Het is herfst. Het einde van een lange zomer met veel vermaak en afleiding.
Vakanties, dagtrips en eind augustus de verjaardag van Lizzie en haar eerste kinderfeestje. Het leek werkelijk weer een beetje gewoon in ons gezin.

Vorige week hebben we deze periode afgesloten met een nieuwe CT-scan van Lizzie's longen. We hopen dat de herfst een extra zonnetje mag krijgen, zouden we nu eindelijk eens horen dat Lizzie 'schoon' is? Zijn die laatste plekjes in haar longen eindelijk verdwenen? Maandag, dinsdag of woensdag zullen we de uitslag krijgen. Zoals je begrijpt weer een hoop spanning en stress in onze lijven.

Als het uiterlijk van Lizz en haar energieke gedrag de graadmeter zouden zijn voor haar gezondheid, zouden we ons nu absoluut geen zorgen maken. Ze gaat volle dagen naar school, en speelt daarna nog met vriendinnen of haar zusje. Niks aan de hand zou je zeggen.
Helaas weten we dat we hier niet vanuit mogen gaan. Dit is het valse van kanker. Agressieve cellen kunnen zich tijden schuilhouden om vervolgens, als de kust veilig is, weer razendsnel terug te komen.
Aan de buitenkant kunnen we dus helaas niets aflezen. We moeten gewoon wachten op de uitslag van de scan. Slopende spanning, elke scan weer.

Duimen, duimen, duimen dus....

LIzzie 6 jaar! Trots in de klas.

Mooi geschminkt op haar kinderfeestje...

Lizzie, fotosessie Villa Pardoes

Jalou, fotosessie Villa Pardoes